Marjon en Djanna

Djanna en Marjon     

Om te beginnen zal ik ons even voorstellen. Ik ben Marjon en dit is Djanna.

Voor Djanna ben ik de vijfde eigenaar in haar jonge leven, ze is inmiddels 7 jaar oud en zou onder het zadel toch best al wat moeten kunnen, zou je misschien denken. Toen ik ruim 2 jaar geleden haar ontmoette, was mij eerlijk verteld dat ze geen makkelijke en rustige pony was, tja dat is vrij relatief natuurlijk. Dus ik zadel erop gelegd en samen voorzichtig door de bak gestapt, ze had immers al ruim een half jaar stil gestaan dus voorzichtigheid was op zijn plaats. Gelukkig viel het mee en Djanna deed haar best om er wat van te maken, voor m'n gevoel had ik geen keus meer, ze had me overgehaald en een week later stond ze thuis.

Rustig aan ben ik haar gaan rijden en met het opbouwen van een relatie met haar, al vrij snel was het duidelijk dat Djanna een hele lieve maar gevoelige en onzekere pony is, door haar onzekerheid was ze tijdens het rijden soms zo gestresst dat het haast zielig was om erop te gaan zitten. Om die reden heb ik het eerste jaar vrij weinig met haar gedaan onder het zadel, we gingen in plaats daarvan veel wandelen en zo nu en dan longeerde ik haar.

Na een jaar wederom het rijden opgepakt en met veel geduld en respect haar proberen te begeleiden, gelukkig waardeerde ze dit en begon langzaam te ervaren dat rijden ook best leuk kan zijn. Al snel merkte ik dat we best wat hulp konden gebruiken. Vooral "ik", met mijn niet al te rechte houding, waar Djanna erg gevoelig op reageerde. Ik dacht nog dit kan niet goed zijn.

Ik heb het internet en alle paardenbladen en kennissen geraadpleegd voor een fijne instructeur(trice), maar het was niet makkelijk om die snel te vinden. Op een gegeven moment kwam ik via via op de site van Elge terecht, de informatie sprak me erg aan. En ik dacht dat is net wat Djanna en ik nodig hebben om ons te verbeteren. Kort daarna had ik mijn eerste kennismakingsles. Aangezien ik al 13 jaar les heb gehad op mijn andere paard, maar de laatste jaren zelfstandig aan de gang ben geweest, was ik erg benieuwd, altijd spannend zo'n eerste les!

De eerste les

Het ijs tussen Elge en Djanna was vrij snel gebroken en dat terwijl Djanna zich niet zo snel blootgeeft aan een mens was dat voor mij al erg leuk om te zien, ik besloot het over me heen te laten komen en we gingen rustig aan de slag. Ik ben over het algemeen gematigd positief, maar ik had er zo'n goed gevoel aan over gehouden dat ik deze lessen echt door moest zetten, Djanna was duidelijk in haar nopjes met Elge.

Sinds april 2007 krijgen we nu gemiddeld 1 keer in de week les.

Djanna is in deze korte tijd echt super veel veranderd, onder het zadel is ze enthousiast, zekerder en voor mij heel belangrijk ze begint mijn hulpen te vertrouwen.Ook mijn houding op het paard is verbeterd, achteraf gezien heb ik simpelweg 17 jaar scheef op het paard gezeten. Een vorige instructrice heeft me daar al bij proberen te helpen, maar in die lessen stond het rijtechnische gebeuren toch hoger in het vaandel, beetje vreemd natuurlijk om niet eerst de oorzaak aan te pakken. Iemand kan natuurlijk zeggen dat ik scheef zit en wanneer ik wel recht zit, maar het is nu net de kunst om mij handgrepen te geven waarmee ik als ik alleen aan het trainen ben mee uit de voeten kan, en daar helpt Elge mij erg goed mee.

Ik heb vrij hoog in de dressuursport meegereden, maar ik moest mij eigenlijk schamen dat ik met zo’n slechte rijhouding ooit de dressuurring in ben gegaan, schamen dat ik misschien scheef zit doe ik niet (want er zijn heel wat ruiters/amazones die scheef in welke mate dan ook), wel omdat dat ik mijn paard hiermee extra belast en stagneer in zijn beweging.

Ik dacht dat ik na al die jaren nooit meer "kaars"recht zou kunnen rijden met de juiste balans. Die twijfel heeft Elge weggenomen, ik weet zeker dat ook ik over niet al te lange tijd me hier geen zorgen meer over hoef te maken.

We kunnen nu doordat mijn houding verbetert ook Djanna verbeteren, de stagnatie die ze eerder op haar rug mee moest voeren begint zich nu te ontwikkelen als een gebalanceerde amazone die sturing kan gaan geven aan groter rijtechnisch proces, "Het rijden met gevoel en balans" daar wil ik graag naartoe, rijtechnisch kunnen veel instructeurs je dingen meegeven en leren, maar velen vergeten daarbij het grotere geheel "Harmonie".

Ik wil via deze weg aan iedereen kenbaar maken ik erg blij ben dat Djanna en ik Elge hebben ontmoet, ze is echt een "paardenmens" en kan dat goed vertalen.

Bedankt!

Djanna en Marjon